Precyzyjny dobór koloru to kluczowy etap w procesie wykonywania estetycznych prac protetycznych.
Dokładna analiza odcienia, nasycenia i przezierności pozwala uzyskać naturalny efekt, idealnie dopasowany do sąsiadujących zębów i indywidualnych cech pacjenta.

Etapy i zasady prawidłowego doboru koloru

1. Dobór koloru przed opracowaniem zębów
   
   Kolor zawsze dobieramy przed szlifowaniem, ponieważ przesuszone zęby stają się jaśniejsze i zanikają naturalne warstwy szkliwne.

2. Oświetlenie i warunki wizualne
   • Kolor oceniamy przy wyłączonej lampie stomatologicznej.
   • Najlepiej, jeśli to możliwe, przeprowadzić dobór w świetle dziennym, przy neutralnym tle.
   • Należy unikać pomadek, makijażu i odzieży w intensywnych kolorach – mogą one zniekształcać percepcję barwy przez odbicia.

3. Dobór jasności i rodziny kolorów
   • O poziomie jasności decyduje pierwsze wrażenie wzrokowe – najlepiej podjąć decyzję w ciągu kilku sekund, zanim oko ulegnie adaptacji.
   • Następnie określamy rodzinę kolorystyczną (np. A – tony ciepłe, B – neutralne, C – chłodne).

4. Ocena chromatyczności i zróżnicowania odcienia
   • Dla precyzyjnej oceny zaleca się porównanie 3 sąsiednich odcieni (np. A2, A3, A3.5), co umożliwia określenie stopnia nasycenia i przejść tonalnych w różnych strefach zęba.

5. Analiza szczegółowa trzech stref korony
   • Strefa szyjkowa – nasycenie
   • Strefa środkowa (dentyna) – kolor bazowy
   • Strefa szkliwna (brzeg sieczny) – ocena transparencji, przeźroczystości translacji.

6. Opis i dokumentacja koloru
   W dokumentacji pracy zaleca się uwzględnić:
   • Poziom jasności i barwy podstawowej,
   • Stopień przezierności i opalizacji,
   • Efekty indywidualne (charakteryzacje, mikropęknięcia, plamki, cienie),
   • Fakturę powierzchni: gładka, błyszcząca, satynowa, półmatowa lub matowa, z uwzględnieniem słojów zrostowych i mikrostruktury szkliwa.

Wskazówka:

Dobór koloru powinien być wykonany w neutralnych warunkach świetlnych, przy zminimalizowaniu wpływu elementów otoczenia.
Najtrafniejsze wyniki uzyskuje się przy użyciu wzorników koloru w świetle dziennym (5500 K) oraz z wykorzystaniem fotografii referencyjnych z filtrem polaryzacyjnym